Konwergencja rynkowa i regulacyjna

Konwergencja rynkowa i regulacyjna ? odmiana konwergencji ekonomicznej, do której zalicza się jeszcze konwergencję korporacyjną.

Konwergencja rynkowa

Konwergencja rynkowa ? polega na łączeniu się podmiotów gospodarczych, przedsiębiorstw oraz posiadaniu przez tych samych akcjonariuszy udziałów w przedsiębiorstwach, które działają na różnych sektorach rynku.

To łączenie rynków telekomunikacji, technologii informacyjnych i mediów.
Można mówić o dwustopniowości procesu:

– w fazie pierwszej łączą się rynki telekomunikacyjny i informatyczny
– w fazie drugiej zaczynają się one przenikać z rynkiem medialnym
– niektórzy dodają jeszcze etap trzeci, czyli przenikanie się powyższych rynków z rynkiem rozrywki

Ekonomiści dzielą konwergencję rynkową na:
– poziomą ? łączenie się przedsiębiorstw w ramach jednego łańcucha wartości, np. dostawcy infrastruktury
– pionową ? łączenie się przedsiębiorstw z różnych obszarów, np. dostawca infrastruktury i operator

Konwergencja pociąga za sobą konieczność dokonania modyfikacji prawa ? konwergencja prawna ? często nie nadąża ono za rozwojem technicznym mediów. Do tej pory istniała różnorodność regulacji prawnych ze względu na:
– kategorie medialne
– normatywność etyczno-prawną
– terytorium

Dochodziło do sytuacji, gdy te same kanały telewizyjne, ale nadające z różnych krajów podlegały innym systemom prawnym, czy ocenie etycznej prezentowanych treści. Tendencje widoczne w tym obszarze to jednak wciąż pragmatyczne rozwiązania, które nie są wynikiem spójnej koncepcji.

Ogromny wpływ na kształt rynków ekonomicznych i ich uregulowań prawnych ma Internet. Wiele instytucji nie zajmuje się wprost wytwarzaniem, ale ma związek z informacją ? jej przepływem i przetwarzaniem, przy jednoczesnym skupianiu się na działaniach klientów (kreowaniem ich profilu, kontrolą zachowań, monitorowaniem i utrzymywaniem komunikacji między uczestnikami) ? co jest kontrowersyjne ze względu na możliwość naruszenia ich prywatności.
Nadawanie w Internecie to problem dla prawodawców, którzy muszą ująć w spójnych przepisach 2 do tej pory odrębnie funkcjonujące sektory: telekomunikacji oraz radiofonii i TV.

W wielu państwach integracji podlegają unormowania dotyczące łączności i audiowizualności, w niektórych nadal odrębne dokumenty regulują usługi i treści medialne (prawo prasowe, autorskie, itd. ). Wynika to ze zróżnicowania społecznego, użytkowania poszczególnych mediów, oddziaływania kulturowego i pełnionych funkcji.

Innym spojrzeniem na kwestie regulacyjne jest skupienie się na zawartości, niezależnie od środka jakim jest przenoszona. W obszarze komunikacji internetowej obserwuje się trend mediatyzacji przepisów dotyczących zawartości (w Polsce była to próba uregulowania kwestii dotyczących gatunków internetowych, podjęta w ramach nowelizacji prawa prasowego ? tego, które z nich mogą być wliczone w pojęcie prasy, a które z niego wykluczone).
W Europie pierwszym zasadniczym dokumentem, który podjął kwestie regulacyjnych problemów związanych z konwergencją mediów, telekomunikacji i technologii była ?Zielona Księga?.

Konwergencja regulacyjna to też łączenie organizacji regulacyjnych, według Jakubowicza ich liczba rośnie, zamiast spadać.

Napisz swóją opinię

Dodaj Odpowiedź

Rejestracja Nowego Użytkownika
Zarejestruj sie jako nowy klient otrzymsz darmowy prezent
Resetuj Hasło